حضرت محمد بن عبدالله (ص) :

إنَّ أعظَمَ النّاس يَقيناً قَومٌ يَکونونَ فيِ اخِرِ الزَّمانِ لَم يَلحَقوُا النَّبيَّ و َ حُجِبَ عَلَيهِم الحُجَّةُ فَامَنوا بِسوُادٍ في بَياضٍ .

والا ترين مردم از نظر یقین قومی هستند که در آخر الزمان که پیامبر (ص) را درک نکرده و حجت خدا از آنها مخفی شده و آنها به مرکب سیاه روی کاغذ سفید ایمان آورده اند .

هو الرحمن و الرحيم

فرا رسيدن ماه مبارک رمضان بر شما خواهران و برادران عزيز و تمامی ملت بزرگوار ايران زمين مبارک باد .

مرحوم شيخ صدوق به سند معتبر روايت کرده از حضرت امام رضا (ع) و آن امام همام از پدران بزرگوار خود و آنان از حضرت امير المومنين علي بن ابي طالب (ع) که فرمود : « خطبه اي خواند براي ما روزي حضرت رسول خدا (ص) پس فرمود : « يا أيها النّاس بدرستي که رو کرده است به سوي شما ماه خدا با برکت و رحمت و آمرزش . ماهي است که نزد خدا بهترين ماهها است و روزهايش بهترين روزهاست و شبهايش بهترين شبها و ساعتهايش بهترين ساعات و آن ماهعيست که خوانده اند شما در آن به سوي ضيافت خدا و گرديده اند در آن از اهل کرامت خدا . نفَس های شما در آن ثواب تسبيح و خواب شما ثواب عبادت دارد و عملهاي شما در آن مقبول و دعاهاي شما در آن مستجابست . پس سءوال کنيد از پروردگار خود به نيتهاي درست و دلهاي پاکيزه از گناهان و صفات ذميمه ، که توفيق دهد شما را براي روزه داشتن آن و تلاوت کردن قرآن در آن ، بدرستي که شقي و بدعاقبت کسي است که محروم گردد از آمرزش خدا در اين ماه عظيم ... » .

خوشا به حال کساني که با خودسازي و پاک نمودن خود از صفات رذيله در ماههاي رجب و شعبان لياقت نشستن بر سر سفره رحمت خدا را پيدا کرده و خداوند آنها را به اين مهماني دعوت نموده و روزه آنها فقط تشنگي و گرسنگي کشيدن نيست بلکه تمام توجهشان به خداست ، و هر لحظه منتظرند که سر اين سفره پذيرايي معنوي ديگري از آنها بشود ، پس بياييم ما هم همنوا با اولياء خدا در اين ماه ، تمام توجه مان را به کسب رضايت ميزبان در سر اين سفره معطوف داريم . شايد که ما را هم از فيض هاي نامتناهي حضرت دوست نصبي باشد .  

با خاکيان افلاک نشين

عارف کامل

مرحوم رجبعلی نکوگويان

معروف به

شيخ رجبعلي خياط

خانه شيخ :

خانه خشتي و سادۀ شيخ که از پدرش به ارث برده بود در(تهران) خيبان مولوی کوچه سياه ها (شهيد منتظري) قرار داشت . وی تا پايان عمر در همين خانه محقّر زيست .

نکته جالب اين است که جناب شيخ يکي از اتاق هاي منزلش را به يک راننده تاکسي ، به نام مشهدی يدالله ، ماهيانه بيست تومان اجاره داد ، تا اينکه همسرآن راننده وضع حمل کرد و دختري به دنيا آورد که مرحوم شيخ نامش را « معصومه » گذاشت . هنگامي که در گوش نوزاد اذان و اقامه گفت ريال يک دو توماني پُر قنداقش گذاشت و فرمود : آقا يدالله ! حالا خرجت زياد شده از اين ماه به جاي بيست تومان ف هيجده تومان بدهيد .

لباس شيخ :

لباس جناب شيخ بسيار ساده و تميز بود ، نوع لباسي که او مي پوشيد نيمه روحاني بود . چيزي شبيه لباده روحانيون بر تن مي کرد و عرقچين بر سر مي گذاشت و عبا بر دوش مي گرفت . نکته قابل توجه اين بود که او حتي در لباس پوشيدن هم قصد قربت داشت . تنها يک بار که براي خوشايند ديگران عبا بر دوش گرفت ، در عالم معنا او را مورد عتاب قرار دادند . جناب شيخ خود اين داستان را چنين تعريف مي کند :

« نفس اِ عجوبه است . شبي ديدم حجاب دارم و طبق معمول نمي توانم حضور پيدا کنم ، ريشه يابي کردم ، با تقاضاي عاجزانه متوجه شدم که عصر روز گذشته که يکي از اشراف تهران به ديدنم آمده بود ، گفت : دوست دارم نماز مغرب و عشا را با شما به جماعت بخوانم ، من براي خوشايند او هنگام نماز عباي خود را بر دوش انداختم ... » ! .

غذای شيخ :

جناب شيخ دنبال غذاهاي لذيذ نبود ، بيشتر وقت ها از غذاهای ساده مانند : سيب زميني و فرني استفاده مي کرد . سر سفره رو به قبله و دو زانو مي نشست و به طور خميده غذا مي خورد ... هميشه غذا را با اشتهاي کامل مي خورد . هنگام غذا خوردن حرف نمي زد و دي گران هم به احترام ايشان سکوت مي کردند .

اگر کسي ايشان را به مهماني دعوت مي کرد با توجه ، قبول يا رد مي کرد .

از تأثير خوراک در روح انسان غافل نبود و برخي دگرگوني های روحي را ناشي از غذا مي دانست .

سفر عشق

با دل تنگ به سوي تو سفر بايد کرد

از سر خويش به بتخانه گذر بايد کرد

پير ما گفت زِ ميخانه شفا بايد جست

از شفا جستنِ هر خانه حذر بايد کرد

آنکه از جلوه رخسار چو ماهت پيش است

بي گمان مُعجزه شَقِ قمر بايد کرد

گر درِ ميکده را پير به عشاق گشود

پس از آن آرزوي فتح و ظفر بايد کرد

گر دل از نئشه مي و دعوي سر داری داشت

به خود آييد که احساس خطر بايد کرد

مژده اي دوست که رندي سر خُم را بگشود

باده نوشان لب از اين مائده تر بايد کرد

در ره جُستن آتشکده سر بايد باخت

به جفاکاري او سينه سپر بايد کرد

سر خُم باد سلامت که به ديدار رُخش

مستِ ساغر زده را نيز خبر بايد کرد

طُره گيسوي دلدار به هر کوي و دري است

پس به هر کوي و در از شوق سفر بايد کرد

بر گرفته از

ديوان امام

« پير عاشقان و عارفان »

« حضرت روح الله الموسوی الخميني »

 hamidreza-56@hotmail.com

ديگران گر به تماشاي جمال تو خوشند

ما شب و روز به يک وعدۀ ديدار خوشيم

ملاقت يار

از بانوان مون و شيفته امام عصر (عج) که مدتها در آرزوی ديدار آن حضرت بوده اند در همين چند سال اخير در مجلس روضه خواني ، که در مجلسشان بر پا نموده بودند قبل از برگزاري مجلس رو به قبله می نشينند و از آن حضرت خواهش و تمنا مي نمايند که به مجلسشان تشريف بياورند و به دلشان الهام مي شود که خبري خواهد شد لذا از روز اول بالاي مجلس پتوي نويي را چهارلا مي کنند و پشتي بسيار خوب و نويي که هنوز از آن استفاده نشده بود روي آن پتو تکيه مي دهند و به شوهرشان هم ميگويند که هيچ کسي بر اين پتو ننشيند . اينجا را براي امام زمان ارواحنا فداء گذاشته ام که اينجا بنشينند .

شوهرشان هم تبسمي مي کند و مي گويد چشم ! . هر روز داخل مجلس از پشت پرده نگاه ميکنند که آقا تشريف آورده اند يا نه ؟ ولي خبري نمي شود تا اينکه روز آخر دلشان ميشکند و موقع نهار تا اينکه سفره را پهن مي کنند نگاهي مي کنند مي بينند سيد معممي با يک دنيا جلالت روي آن پتو نشسته است و همه حاضران ، مشغول صحبت بودند و به آن آقا توجهي نمي کردند . آن خانم ميگويد : حتي همسرم که به عادت از افرادی که وارد ميشدند استقبال مينمود به او بي توجه بود . خيلي تعجب کردم يکي از خانمها به من گفت چه عطر عجيبي امروز مجلس شما را فرا گرفته ، روزهاي قبل چنين عطري را نمي فهميديم . ديدم راست مي گويد و عطر عجيبي فضاي منزل را فرا گرفته است . غذا آماده شد و مهمانان مشغول خوردن غذا شدند از لاي پرده ديدم آن آقا با دست مبارکشان چند لقمه ای از غذا خوردند و گه گاهي بطرف آشپزخانه نگاه مي کردند و تبسم مي نمودند . بعد از غذا يکي از علما مشغول دعا شد ديدم آن آقا دو دست مبارک را بلند کردند و آمين مي گفتند .هنگام جمع کردن سفره که من از پشت پرده ظرفها را ميگرفتم و هنوز کسي از مجلس خارج نشده بود آن آقا را نديدم . زود همسرم را صدا زدم و به او گفتم : چرا آن آقا را بدرقه نکردي . گفت کدام آقا ! گفتم : همان شخصي که روي پتو نشسته بود . گفت : کسي آنجا نبود . گفتم : چرا آقا سيدي ... تا اين را گفتم ديدم همسرم متحول شد و گفت : اين عير عجيب از آن آقا بود گفتم بله . گفت : ولي من و افراد مجلس او را نديديم ... !

بر گرفته از سالنامه محض يار مهربان